باشگاه کوه نوردی کالاهو

« حقوق حیوانات را رعایت کنیم  »

به قلم: خانم مریم حاتمی

خداوند انسان را اشرف مخلوقات نامید زیرا دارای قوۀ تفکر و تعقل است و زمین را با کلیه‏‏ی منابع ، مأمن

ومحل زندگی او قرار داد. انسان با نیروی تفکر و به منظور رفاه زندگی خود در طبیعت دخل و تصرف کرده

است در حالیکه آرامش و برخورداری انسان منوط به آرامش و بکر بودن طبیعت است زیرا انسان با طبیعت

و هر چه که در آن است ارتباط تنگاتنگ دارد و یک سیستم را تشکیل می دهد . به طوری که تخریب و

دخالتهایتهای بی رویه‏ی انسان در هر کدام از اجزائ طبیعت ، باعث آسیبهای جبران ناپذیر به کل

سیستم می شود . در سالهای اخیر نه  تنها ، بهره برداریهای غیر اصولی و بی رویه ، باعث کوچک و

کوچکتر شدن جنگلها و مراتع شده است  بلکه  شکار لجام گسیخته و اخیراً رواج تاکسی‏درمی، نسل

گونه های متنوع را مورد تهدید قرار داده است و متأسفانه  ما انسانها حق همزیستی با طبیعت را رعایت

نکرده ایم . البته تاوان ویرانگریهای خود را بشکل سیل‏های هولناک و مخرب ، گرمای شدید هوا و

آلودگیهای آب و خاک وهوا  می‏بینیم . اما ذکر این ماجرا باید هشداری برای همه‏ی  افراد باشد تا در حفظ

آنچه که بجا مانده است ، کوشا باشد. اینکار میسر نمی شود مگر با تغییر نگرش مخصوصاً نسل جوان و

نیز تغییر باورها . کشتن حیوانات و تاکسی‏درمی کردن آنها را در حضور فرزندانمان محکوم کنیم. زیرا

حیوانات نیز حق زندگی دارند و باید در کنار فرزندانشان از زندگی لذت ببرند . آیا باید آنها را از زندگی

محروم کنیم ، تا خود سود ببریم.؟

متأسفانه دیده شده است بعضی از نوجوانان با دیدن حیواناتی مثل سگ و گربه  به آزار و اذیت آنها می

پردازند  و کمتر دیده شده است که حاضر به نوازش آنان شوند . به فرزندان خود بگوییم حیوانات را به

عنوان یک موجود زنده بپذیرند آنها نیز درد و رنج و گرسنگی را احساس می‏کنند همانطور که انسان از

شکستن دست خود  احساس  درد می‏کند ، یک پرنده نیز از بال شکسته‏ی خود درد می کشد و

شکارچیانی که حیوانات را شکار می کنند درست  مثل آن است که کانون خانوادگی انسانها را از هم

می پاشند . در حضور فرزندانمان بخاطر خود کشی دلفین ها  خود را ملامت کنیم زیرا ما حق نداریم

محیط زندگی موجودات را از آنها بگیریم و آیا خداوند زمین را فقط برای  ما آفریده است ؟ مسلم است که

بی تفاوتی نسبت به محیط زندگی و نامهربانی با حیوانات ریشه در فرهنگ ما دارد  وجود ضرب المثلهای

فراوانی که تحقیر و ناچیز شمردن حیوانات را نشان می دهد ، در ایجاد حس خشونت نسبت

به آنها بی تأثیر نیست و در قصه‏ی کودکان که صحنه‏های بکش بکش کم نیست و افتخاری که بابت

کشتن حیوانی نصیب قهرمان داستان می شود . اما می‏توان با اطلاع رسانی به شیوه‏های گوناگون

علاقه به حیوانات را جایگزین فرهنگ خشونت نسبت به آنان کرد ، باید از درد و رنجی که موجود زنده‏ای

دچار آن می شود احسا س  ناراحتی کرد و بر عکس از شرایط مطلوب و سلامت آنها ، احساس رضایت

نمود . به امید روزی که طبیعت در کنار ما ، آرامش داشته باشد ، که آرامش طبیعت ، آرامش ما را بدنبال

خواهد داشت.