باشگاه کوه نوردی کالاهو

يادي از دكتر هرمز اسدي طبيعت يار فداكار

به قلم: خانم مریم حاتمی

درخبرها آمده بود كه متاسفانه نود درصد فك‏هاي درياي خزر از بين رفته است با شنيدن اين خبر به ياد زحمات خالصانه او براي حفط اين گونه ارزشمند و نجات آن از خطر انقراض افتادم. دکتر هرمز اسدی استاد دانشگاه، کارشناس و محقق محیط زیست بود. او را از نزدیک ندیده بودم اما شنیده بودم که فعالیت‏های دلسوزانه‏ای در   زمینه‏ی محیط زیست دارد به عنوان مثال در جلسه‏ای که در خردادماه در رامسر تشکیل شد، استاد در مورد تهدید زندگی فک‏های دریای خزر هشدار می‏داد و با ارائه‏ی عکس و اسلاید از اقدامات انجام شده برای نجات این گونه‏ی دریائی، با چنان شور و عشق صحبت می‏کرد که همه‏ی حاضران را سخت تحت تاً ثیر قرار داد. اطلاعات او در زمینۀ محیط زیست ایران بسیار گسترده بود، به همه جا سفر کرده بود و در مورد جانوران دریائی و خشکی بسیار می‏دانست. او نه تنها در ایران تحقیقات و عملیات اجرائی بسیار داشت بلکه در کشورهای امارات متحده عربی، استرالیا، هند، پاکستان و بنگلادش فعالیت‏های زیست محیطی داشت.

یکی از شاگردانش می‏گفت او آنقدر خالصانه و خاضعانه برای محیط زیست قدم برمی‏داشت که انگار با ارزشترین دارائی‏اش در خطر است و ما را با صبری وصف ناشدنی در زمینه‏ی تهیه‏ی گزارش‏ها و پیگیری خبرها یاری می کرد.(1)

افکار او بسیار فراتر از زمان ما بود، نتایج زیانبار افعال آدمی را برروی زمین می‏دید و حس می کرد. تنها اهل گفتار نبود و به سمت و عنوان بسنده نمی‏کرد بلکه پیگیری و عمل می‏کرد چون نگران همه‏ی گونه‏های در معرض خطر بود.

آن‏چنان احساس مسئولیت می‏کرد که با وجود شرایط بد جوی، مشایعت شش گوزن زرد را به مقصد یاسوج به عهده  گرفت که متاًسفانه خود و همکارش که رئیس محیط زیست دنا بود دچار سانحه شدند و جانشان را از دست دادند و این آخرین ماًموریت او بود.

برای افرادی نظیر او نمی‏توان مرگی غیر از این را تصور کرد، مرگ در راه انجام  وظیفه او را جاودانه کرد.   باد بر همفکران و شاگردانش  ادامه‏ی راه استاد.

یادش گرامی

(1)      روزنامه‏ی   جام جم  26    دی ماه