باشگاه کوه نوردی کالاهو

کوه بیستون با دیواره به ارتفاع تقریبا 1200 متر و عرض 5 کیلومتر  و ارتفاع قله 2800 متر در شهر بیستون در 30 کیلومتری شهر کرمانشاه واقع می باشد. بیستون دیواره ای با قدمت تاریخی و دارای شصت مسیر گشایش شده می باشد که در طول دیواره سه تا چهار پله دارد.

جشنواره بین اللمللی سنگنوردی امسال به میزبانی ایران و در بیستون برگزار شد. به همین دلیل فدراسیون کوهنوردی یک فراخوان عمومی اعلام کرد تا از بین سنگنوردان و بر اساس رزومه ای که برای فدراسیون ارسال می کنند پنجاه سنگنورد را انتخاب کنند. از بین افراد، پنجاه نفر انتخاب شدند تا در تاریخ 26 تا 30 مهر در جشنواره حضور یابند. از سنگنوردان کرمانشاه که میزبان بودند 20 نفر و 25 سنگنورد خارجی از کشورهای فرانسه، سوئد، سوئیس و اسلونی در این برنامه دعوت شدند.

روز یکشنبه 25 مهر 89 از تهران به سمت کرمانشاه حرکت کرده تا ساعت 16 در مراسم افتتاحیه این جشنواره شرکت کنیم. پس از رسیدن به محل جشنواره و ثبت نام، مراسم در کاروانسرای شاه عباسی آغاز شد. پس از تلاوت قران و سخنرانی مسئولین و جناب مهندس شعاعی، آقای نوتاش نماینده ایران در سازمان کوهستان بلند (GHM ) به معرفی سنگنوردان خارجی و سابقه آنها پرداخت.

 پس از پایان مراسم سنگنوردان خارجی در کاروانسرا اسکان یافتند و سنگنوردان ایرانی به هلال احمر رفته تا در آنجا اسکان یابند.  شب جلسه توجیهی توسط آقای نوتاش و زارعی برگزار شد تا برنامه روز بعد برای همه مشخص شود و قرار شد عده ای از سنگنوردان ایرانی همراه با سنگنوردان خارجی همراه شوند و بقیه افراد هم در کرده های مختلف کارهای صعود و گشایش را انجام دهند.

سخنرانی مهندس شعاعی و آقای نوتاش در مراسم افتتاحیه

دوشنبه 26/7/89

صبح به پای دیواره رفتیم و عده ای همراه با سنگنوردان خارجی به سمت دیواره رفتند و بقیه هم سردرگم از اینکه چه باید بکنند. نهایتا ما تصمیم گرفتیم که مسیر فرهاد را صعود کنیم. در دو کرده دو نفره همرا با امید صافی و نسیم عشقی و محمد آفرین زاد به سمت دیواره رفتیم. با توجه به اینکه که اطلاعاتی از این مسیر نداشتیم با اطلاعاتی که حسین هیزم کار و حسن گرامی در اختیارمان قرار دادند و با استفاده از دفترچه راهنمای کروکی مسیرها ساعت 10 اقدام به صعود مسیر فرهاد کردیم. پس از صعود هفت طول ابزار گذاری، بجز یک طول که چند میخ قدیمی داشت ساعت 5 بعد از ظهر به پله اول رسیدیم. از تراوس کَل به بالای مسیر کاریز که در سمت راست مسیر ما بود رفتیم و چون دارای کارگاه مناسب و مطمئن بود از آنجا فرود آمدیم. هوا رو به تاریکی بود. من نفر اول فرود می رفتم تا کارگاه های پایین تر را پیدا کنم و بچه ها بعد از من فرود می آمدند. به انتهای مسیر که رسیدم حسین هیزم کار منتظر ما بود تا با بقیه افراد به سمت کاروانسرا حرکت کنیم.

به هلال احمر که رفتیم، پس از صرف شام یک کلاس آموزشی همرا با فیلم و اسلاید توسط کامران اندامی برگزار شد و قرار شد در روزهای بعد برای کسانی که به علت خستگی قصد صعود دیواره را نداشتند کلاس آموزشی در همان حلال احمر توسط آقای اندامی برگزار شود.

من و امید صافی در کارگاه طول سوم مسیر فرهاد

سه شنبه 27/7/89

صبح ساعت 5.45 دقیقه از خواب برخاسته و ساعت 6.45 به بیستون رسیدیم. همراه با عباس محمدی و پژمان زعفری به پای مسیر کاریز رفتیم. قصد صعود این مسیر را داشتیم ولی به علت و جود دو کرده در این مسیر بنا به پیشنهاد عباس یک شکاف در سمت راست این مسیر را شروع به گشایش کردیم.

حدودا ساعت 8.45 دقیقه کار را بر روی مسیر جدید با سرطنابی عباس شروع کردیم. عباس پس از صعود یک طول 48 متری در یک شکاف، کارگاهی با دو نقطه اتکا برپا کرد و سپس من و پژمان به طور همزمان با فاصله چند متر از همدیگر و حمایت همزمان اقدام به صعود کردیم که مسیری با درجه سختی 5/10b بود.

عباس محمدی در حال گشایش طول دوم

پس از رسیدن به کارگاه طول دوم را عباس شروع کرد و پس از کمی تمایل به سمت راست یک شکاف با شیبی کمی منفی را ادامه داد که بنا به گفته خودش دارای درجه سختی 5/11a بود و پس از 45 متر صعود یک کارگاه نیمه راحت برپا کرد و این طول را جداگانه صعود کردیم. طول سوم پس از کمی صعود و تراوس 6 الی 7 متری به سمت چپ در کنج با در جه سختی 5/10c  ادامه یافت تا بر روی یک طاقچه یک کارگاه با سه نقطه اتکا زده شد و این طول هم 48 متر بود.

من( عامر ) در حال حمایت عباس

 پای عباس به خاطر تاولی که از روز قبل زده بود آزارش می داد ولی توان عباس خیلی بیشتر از اینهاست. طول چهارم را با جسارت بیشتری شروع کرد و پس از کمی تمایل به سمت چپ و ادامه مستقیم در کنار یک شکاف با گیره های ناخنی مسیر با درجه سختی 5/10c+ را ادامه داد و پس از صعود در یک کنج کوچک منفی وارد کارگاه زیر طول ششم کاریز شد که تیمهای مسیر کاریز از آنجا در حال فرود بودند.این طول 50 متر کامل بود. ساعت 14.30 دقیقه که به کارگاه رسیدیم. طول آخر را هم مشترک با طول ششم کاریز صعود کردیم. پس از 50 متر صعود ساعت 15 به آخرین کارگاه رسیدیم و پس از فرود از مسیر ساعت 16 به پایین رسیدیم. این چهار طول مسیر گشایش شده را به افتخار سنگنوردان اراکی عباس و پژمان و گروه کوهنوردی شاهین اراک مسیر شاهین نامیدیم.

پژمان در حال صعود طول چهارم مسیر جدید

در حال فرود بودیم که امید آمحمدی در حال گشایش طول دوم مسیر بود که به مسیر جشنواره معروف شد و حسن گرامی و بقیه بچه ها هم در پایین مسیر برای کمک آماده بودند. پس از گشایش یک طول دیگر بقیه کار به فردا موکول شد.

مسیر شاهین

شب در هلال احمر جلسه ای تشکیل شد و بچه ها از مشکلاتی که در این دو روز داشتند برای رضا زارعی گفتند. اکثر از اینکه آنها را از سنگنوردان خارجی جدا کرده و شبها برنامه ای برای تبادل اطلاعات وجود ندارد می نالیدندو آقای زارعی هم بسیار علاقه مند و مهربان به نظرات بچه ها گوش می دادند تا چاره ای برای حل آنها پیدا کنند.

چهارشنبه 28/7/89

ساعت 8 صبح همراه محمد آفرین زاد از اعضای روابط عمومی فدراسیون به کرمانشاه رفتیم تا وسایل فنی شرکت آپامهر، که برای جشنواره فرستاده بود را بگیریم. پس از اتمام کار ساعت 9.30 برای کمک به گشایش مسیر جشنواره به پای مسیر رفتم.

عباس محمدی و حسن گرامی در پای مسیر بودند. دو نفر از بچه ها در حال رول کوبی طول اول بودند و امید آمحمدی و محمود هاشمی و علی عزیزی هم در حال گشایش طول سوم بودند. پژمان همرا با سمیرا صمیمی و حمید شفقی برای صعود مسیری در کنار مسیر شیرین رفتند. بنا به پیشنهاد حسن برای ثابت گذاری طول اول و دوم تا طول دوم صعود کردم و پس از کمی کمک در حمایت نفر گشایش کننده طول سوم به پایین برگشتم. طول سه و چهار توسط امید و حسن گشایش شد. امید صافی و نسیم عشقی که از مسیر کاریز صعود کردند در طول های آخر وارد مسیر جشنواره شده و طول پنجم و ششم را گشایش کردند و قرار شد که فردا رولهای مسیر زده شود تا مسیر ایمن شود.

سنگنوردان ایرانی حاضر در جشنواره

پنج شنبه 29/7/89

امروز با پژمان و نسیم و امید صافی به پای مسیر جشنواره رفتیم. عباس به خاطر پایش برای صعود اسپرت به پای فرهاد تراش رفت. امید و نسیم مسیر شیرین را صعود کردند. حسن گرامی و مصطفی موسوی هم مسیر جشنواره را صعود کردند تا رولهای مسیر را بزنند. من و پژمان تصمیم به صعود یک مسیر جدید بین مسیر کاریز و فرهاد گرفتیم. پس از صعود سه طول 45 تا 50 متری با درجه سختی 5/10b  تا 5/10c طول چهارم را شروع کردیم.

من و پژمان

 این طول 45 متری به جایی رسید که فقط ادامه مسیر با تراورس مورب در زیر یک کلاهک مقدور بود. پس از صعود 45 متر دیگر یک کارگاه نیمه راحت زده و طول پنجم پس از ادامه تراوس به یک شکاف مستقیم رسید.

تراورس زیر کلاهک

پس از صعود شکاف که دارای درجه سختی 5/10d بود به یک سکو رسیدیم و ادامه مسیر در یک شکاف بود که مستقیم تا پله اول می رفت و 50 متر کامل بود. ساعت 3 به انتهای مسیر رفته و پس از کمی استراحت از مسیر کاریز فرود آمدیم و ساعت 17 به پایین رسیدیم. بنا به پیشنهاد پژمان به افتخار کوهنوردان کلاردشت نام این مسیر را کالاهو گذاشتیم تا نامی از کوهنوردان کلاردشت و یکی از چهار هزاریهای علم کوه در دل بیستون باقی بماند. مسیر جشنواره هم در چهار طول اول رول کوبی شد و بچه ها برای اختتامیه به پایین برگشته بودند. ما هم برای رسیدن به اختتامیه سریعا به کاروانسرا و از آنجا به هلال احمر رفتیم.

مسیر گشایش یافته توسط من و پژمان( مسیر کالاهو)

پس از صرف شام مراسم اختتامیه در سالن هلال احمر با حضور رئیس فدراسیون کوهنوردی و مسئولین و سنگنوردان ایرانی و خارجی آغاز شد. پس از سخرانی مهندس شعاعی، نماینده ای از سنگنوردان خارجی به سخنرانی پرداخت و سپس هدایایی به مسئولین استان داده شد و سنگنوردان خارجی هم به رسم یادبود به مهندس شعاعی و آقای نوتاش و عباس محمدی ( رئیس انجمن کوهنوردان ایران )  هدیه ای دادند و نهایتا مراسم و جشنواره پایان یافت.

عکسهای یادگاری مراسم اختتامیه  

 از نتایج این جشنواره می توان به  گشایش مسیرهای جدید توسط سنگنوردان ایرانی و خارجی و ترمیم بعضی از مسیرهای قدیمی اشاره کرد.

 در پایان جا دارد از زحمات  آقای رضا زارعی که بی دریغ در خدمت همه بچه ها بود و دوست عزیزمان حسن گرامی که در طی این مدت تمامی زحمات به گردن او بوده و بدون هیچ دریغ و با گشاده رویی پذیرای ما بود  و هدفی جز خدمت به جامعه سنگنوردی  نداشت بسی تشکر کنم.