باشگاه کوه نوردی کالاهو

منبع: دیواره بلند و انگشتان سرمازده ( شهرام عباس نژاد )

کروکی ۴۸ ترسیم شده توسط لهستانیها

مسیر ۴۸ که ما صعود کردیم مسیری بسیار زیبا ، تمیز (از حیث رول کوبی) ، هوشمندانه و دشوار است . این مسیر ممیزی برای سطح کار یک سنگ نورد معمولی و پیشرفته است . چیزی بیش از ۴۰۰ بار ابزارگذاری جایی که خودت و هم کرده ات تنهای تنهایید . صعود کنندگان گرده از سه رکابی که بگذرند دیگر کسی را نمیبینی .

    کراکس این مسیر به نظر من ۲ جاست : ۱ - ظول ۲ قطعه زیر کارگاه آفتاب و ۲- دو جورابی  . خیلی از تیم ها قبل از خرسواری زیر کارگاه آفتاب بر میگردند و خیلی هم نوردها از دیدن نحوه صعود همنورد دیگر در این قسمت خالی شده و دیگر سرطناب صعود نکرده اند .

    دو جورابی عارضه معروف دیواره . شما از لنگه چپ باید بالا بروید . هرچه ابزار ریز داشته باشید بازهم کم میاورید .

   این مسیر حدود بیست و یک سال گم بود تا سال ۶۹ تیمی به سرپرستی سیاوش محمد ولیزاده از باشگاه دماوند آن را بازگشایی کرد . یعنی به دنبال ابزار به جا مانده گشت و مسیر احتمالی را صعود کرد . به گفته استاد عباس علی نژاد او و هم طنابش رضا زاده در طول ۳ یعنی بالای کارگاه آفتاب گوه چوبی میابند و مسیر مستقیم را صعود میکنند . او و رضا زاده ، دوباره در زیر دو جورابی ابزار شامل میخ و ۴ کارابین و طنابچه پیدا میکنند و اطمینان پیدا میکنند مسیر ، مسیر ۴۸ لهستان است .

من در حال سرطناب طول ۳ مسیر ۴۸ - ۱۳۸۱

سر طناب دوجورابی آی حال میده .. 

    حالا در این کروکی اصلی به وضوح دو جورابی صعود نشده بود . مگر دو جورابی عارضه ایست که یک دیواره نورد در حد گشایندگان لهستانی ۴۸ اشتباه کند ؟!! علی پارسایی هم با نظر من موافق بود .

    با توجه به اینکه من برای کار روی مسیر کرجیها هم روی اون  قسمت مطالعه کرده بودم ، متوجه شدم که آنها وارد کارگاه طلایی رنگ مشرف به قیف نزدیک دو جورابی شده اند . اینجا را چند سال پیش تبریزیها برای گشودن مسیر زیبای خودشان صعود کرده اند . پس کرده اول آنها باید چیزی آثاری دیده باشد . از این رو تماسی با آقای احد نصیر زاده گرفتم و ایشان نیز حرف مرا تایید کرد . آنها در ادامه مسیر در کارگاه طلایی بیواک کرده و فردا در حین صعود احد نصیرزاده آثار چکش زدن و در ادامه ۳ گوه چوبی میبیند . پس  تا اینجا اینکه لهستانیها حداقل دو جورابی را صعود نکرده اند تایید شد .

    به نظر من لهستانیها از مسیر بسیار ساده رسیدن به زیر دوجورابی بعد از کارگاه قبلی استفاده کرده و از زیر دوجورابی فرود ریخته و با انجام یک پاندوله بلند (چیزی حدود ۲۵ متر) شکاف عوض میکنند . و از یکی از شکافهای متعدد زیر کارگاه طلایی به آن میرسند . سوال این است که چرا دو جورابی یا شکاف مستقیم مسیر (سمت چپ دو جورابی )را صعود نکردند  ؟ به نظر من شکافهای فوق بسیار ریز است و حتی این روزها و با وفور ابزار میانی میکرو باز صعود کنندگان ابزار کسر میاورند . حال کسانی را در نطر بگیرید که اینها در سال ۱۳۴۸ یا همان ۱۹۶۹ در حال صعودند و ابزارشان بیشتر میخ و گوه چوبی است . شکاف مستقیم برای آنها غیر ممکن و دو جورابی نیز دست کمی از آن نداشته است .

فرود از دوجورابی به محل تاقچه پایینه که لهستانیها به عنوان بیواک ۲ مشخص کردند(۸۱ عکس از خودم)

خودم در حین بیواک روی همون طاقچه

 علی پارسایی و من کماکان روی این مساله تحقیق میکنیم و نتیجه این تحقیق و بررسی در یکی از شماره های آتی مجله کوه نیز ثبت خواهد شد .

پی نوشت :

- آقا هنوز هیچی نشده شنیدم یه خوش حسابی میخواد این کروکی ها رو تو کرج به مبلغ هنگفتی بفروشه . فقط میگم حاجی ! دم شما گرم ..

- عذر خواهی میکنم از آقای غلامرضا رضا زاده ، ایشون هم از سرطنابهای بازگشایی مسیر ۴۸ فعلی بودند . اول یادم رفت اسمی ببرم از او و توسط علی پارسایی به من تذکری به جا داده شد .