باشگاه کوه نوردی کالاهو

بر فراز قله‏ی ۳۰۰۰متری "وِرگ‏کوتی"(آنه ‏سرا)

قله‏ی آنه‏سرا که نام اصلی آن "وِرگ کوتی" (به معنای لانه‏ی گُرگ) می‏باشد، در ضلع شمال‏شرقی منطقه علم‏کوه و تخت‏سلیمان واقع شده است.

صبح امروز (سه شنبه،  90.1.2) به اتفاق عامر ازوجی در دومین روز از بهار ساعت 8:30 قرارگاه کوه‏نوردی رودبارک را به سمت قله‏ی وِرگ‏کوتی(آنه‏سرا) ترک کردیم. از درب ورودی قرارگاه جاده‏ی خاکی را به سمت بالا ادامه داده تا اینکه وارد دره‏ی راشک شدیم. آسمان ابری است اما نسیم بهاری در حال وزیدن است و خبری از سرمای زمستانی نیست. جاده‏ی خاکی تقریبا خشک است و در بعضی جاها کمی برف در حاشیه جاده از زمستان باقی مانده است.

به خانه‏ی متروکی که در بالای دره واقع شده و در نزد محلی‏ها به خانه‏ی مهندس سده‏ای معروف است، می‏رسیم. از سمت چپ ساختمان که معدن سرب متروکه قرارگرفته وارد دره شده و به سمت بالا به حرکت خود ادامه می‏دهیم. در انتهای دره به سمت راست متمایل شده و روی یال منتهی به قله‏ی سردانی به سمت قله به راه می‏افتیم.

گل‏ها سر از خاک برآورده‏اند و در کنار برف به زمین نشسته، منظره‏ی خارق‏العاده‏ای را ایجاد کرده‏اند. بهار زیباست اما افسوس و صد افسوس که چقدر عمر این گل‏ها و بهار کوتاه است!

پس از صعود قله‏ی سردانی بلافاصله به سمت قله‏ی وِرگ‏کوتی(آنه‏سرا) حرکت می‏کنیم. حدود 40 سانتی‏متر برف بر زمین نشسته است و ما مصمم به راه خود ادامه می‏دهیم. به قله نزدیک و نزدیک‏تر می‏شویم و من به عامر می‏گویم یاد عمو عباث و فرشاد خلیلی و دایی عین‏اله بخیر!

ساعت یک بعدازظهر است و ما بر فراز قله‏ی 3000 متری وِرگ‏کوتی(آنه‏سرا) ایستاده‏ایم. جای همه‏ی دوستان خالی!

پس از نیم ساعت استراحت و عکاسی به سمت پایین به راه می‏افتیم. گل‏های رنگارنگ در کنار سپیدی برف و آبی آسمان همچنان دلربایی می‏کنند!

کمی بعد از قله‏ی سردانی به سمت چپ متمایل شده و در راستای گوسفندسرای سردانی به سمت پایین سرازیر می‏شویم. مسیر ما عاری از برف است و خطر سقوط بهمن وجود ندارد این در حالی است که درست در طرفین ما سمت چپ و راست برف‏ها، آماده‏ی حرکت به سمت پایین هستند.

ساعت 3 بعدازظهر ما در کنار گوسفندسرای سردانی توقف می‏کنیم. از چشمه‏ی زلال، آبی می‏نوشیم و آتشی برای نهار برپا می‏کنیم.

آن‏چه مرا بیش از هر چیز مجذوب خود کرده است، سکوت دل‏انگیزی است که در اینجا حکمفرماست! صدای سکوت و شرر آب چشمه و منظره‏های بکر و بی‏بدیل، فضای اینجا را روحانی کرده است!

موقع رفتن است و ما باید دل بکنیم! 4:15 همه‏ی این زیبایی‏ها را ترک می‏کنیم و از کنار گوسفندسرا به سمت پایین به راه می‏افتیم!

عامر سال 78 یادته پناهگاه سرچال و قله‏ی تخت‏سلیمان؟ آره و اینجا بود که فهمیدیم حدود 12 سال از دوستی ما می‏گذره و واقعا چقدر زود! انگار همین دیروز بود!

از گوسفندسرا مستقیم به سمت پایین حرکت می‏کنیم تا اینکه به راه مالرو می‏رسیم. این راه را مستقیم به سمت پایین در پیش می‏گیریم تا اینکه وارد دره‏ی راشک می‏شویم. با توجه به اینکه ارتفاع برف در جنگل بیش از 60 سانتی‏متر است، پیدا کردن راه به دقت و تجربه‏ی قبلی از منطقه بستگی دارد.

کمی بعد از زیر خانه‏ی مهندس سده‏ای گذشته و در نهایت ساعت 6 بعدازظهر به قرارگاه کوه‏نوردی رودبارک می‏رسیم.

و اینجا یعنی پایان یک روز خاطره انگیز.

کلاردشت

کلاردشت

کلاردشت

کلاردشت