به نقل از: بنیاد نهال ( حسین عبادتی )

یاد تو

انسان به مرور از یاد می رود
در لحظه به یاد می آید
اگر به یادت آمد از من رو مگردان
و در لحظات از یاد رفتنم

،تنهایم مگذار كه آفتاب سوزان است و باران تند ....
تگرگ ها تیزند و سینه كش كوهها نفس گیر ....
یاد تو مملو از طبیعت بكر است ...
تنها رفتنم كاری است سخت، رفتن از دنیای تو از من بر نیامدنی ....
جا مانده ام، جایی كه به یاد بیایم جایی كه تو باشی و من ....

« نادر ابراهیمی »