باشگاه کوه نوردی کالاهو

شنبه 90.7.16

ساعت 12.30 از فرودگاه امام خمینی به سمت دوحه قطرحرکت کردیم. پس ازساعتی که درترانزیت بودیم به سمت کشور نپال (شهر کاتماندو) حرکت کردیم. شب رادرهتل  (HOTEL AIR PORT)که روبری فرودگاه بود گذراندیم.

یکشنبه90.7.17

ساعت 8.30 پس از صرف صبحانه جهت بازدید از شهر و معبد کاتماندو از هتل خارج شدیم وتا ظهر با هم بودیم و پس ازصرف نهار بعضی‏ها به هتل و یا خرید کسری کوه به منطقه تامیل رفتند. شب همگی به هتل برگشتیم و پس از صرف شام در مورد حرکت فردا و لوازم مورد نیاز توضیحاتی داده شد.

معبد - کاتماندو

معبد - کاتماندو

دوشنبه 90.7.18

امروز صبح به فرودگاه آمدیم تا به لوکلا (LUKLA) پرواز کنیم. طبق برنامه‏ی قبلی توسط شرکت مربوطه قرار است ساعت 11.30 حرکت کنیم. که به علت خرابی هوا ساعت 16 بارها را تحویل داده و آماده‏ی پرواز شدیم که متاسفانه به علت وضعیت نا مناسب جوی پرواز لغو شد و ساعت 17.15 از فرودگاه بیرون آمده و پیاده به سمت هتل برگشتیم. به همراه چند نفر از دوستان برای دیدن مراسم مرده سوزی به پاسمانی که در نزدیکی هتل قرار داشت رفتیم. لازم به توضیح می باشد که این مکان مخصوص هندوهای  ساکن در کاتماندو می‏باشد.

ابتدا متوفی را در محلی با لباس‏های رنگارنگ می‏پوشانند و افرادی در آن طرف آب رودخانه با رقص آتش و دست زدن مشغول اجرای مراسم می‏شوند و در قسمت متوفی اعضای خانواده پس از گذراندن آن روی کنده‏های چوبی و غسل کردن مشغول دور زدن به دور متوفی می‏شوند و آبی که در دست شخص مسول برنامه است بر روی دست افراد خانواده ریخته می‏شود و توسط اعضای خانواده به روی صورت پوشانده شده متوفی ریخته می‏شود. این دور زدن‏ها ادامه پیدا می‏کند تا اینکه آخرین اعضای خانواده با گرفتن چوبی که دارای آتش است چهار مرحله دور متوفی می‏چرخد و سپس آن را روی سینه متوفی می‏گذارد و شعله ور می‏کند و در نهایت بعد از خاکستر شدن آن را در رودخانه می‏ریزند.

نپال

سه شنبه 19/7/90

ساعت 3.30 بامداد بیدار شدیم پس از صرف صبحانه ساعت 5 به سمت فرودگاه رفته و ساعت 6.15 پس از گذشتن ترانزیت سوار هواپیما شده و به سمت لوکلا حرکت کردیم. توضیح اینکه هواپیمای ملخی 16 نفر بیشتر را سوار نمی‏کند که دو نفر از دوستان با پرواز بعدی به ما ملحق شدند بعد از 25 دقیقه به مقصد رسیدیم پس از تحویل بارها به باربرها که دارای 6 راس یاک بودند، منتظر دیگر دوستان در لژ "لاست"  ماندیم تا آنها نیز به ما ملحق شوند.

نپال

نپال - یاک

پس از صرف چای ساعت 7.50 به سمت پاک تین (PAKTIN) پیاده روی را آغاز نمودیم. مسیر فوق العاده زیبا و جذاب همگی می‏باشد. هر از گاهی صدای هواپیمای کوچک و هلیکوپترها سکوت منطقه را در هم می شکست! ساعت 9.30 در محلی به نام چبلون توقف کردیم و با دادن عکس و مبلغ هزار روپیه ( حدود 17 هزار تومان به پول ایران) کارت مجوز ورود به منطقه بیس‏کمپ اورست و پارک ملی اورست (ساگاراماتی) صادر گردید البته این کارها توسط آقای تاشی که سرپرست تیم از طرف شرکت می‏باشد، انجام گرفت. پس از رد کردن این مسیر، رودخانه‏ی خروشان سلوخومبو نمایان شد و قله های کوسیم کانگرو را دیدیم با عظمتی وصف نا پذیر که هر کدام بالای 7هزار ارتفاع دارند.

از روی پل‏هایی با طول حدود 150 متر و ارتفاع بلند که با سیم‏های فولادی ساخته شده و فلزهایی در کف آن جهت عبور یاکها تعبیه شده است، عبور می‏کنیم.  می‏بایست شب را در فاک دینگ (PHAK DING) بمانیم و به خاطر لغو پرواز روز قبل و داشتن وقت کافی به سمت مانجو (MONJU) مسیر را ادامه دادیم، و یک روز تاخیر را جبران کردیم. مسیر دارای  انبوهی  از درختان کاج و دیگر سوزنی‏های مخصوص منطقه با ارتفاع بلند خودنمایی می‏کند و همه محو محیط بسیار زیبای اطراف شدیم. ساعت 15.30 به لژ مانجو رسیدیم و شب را همانجا ماندیم.

نپال

چهارشنبه 20/7/90

امروز ساعت 30/4 بیدار و پس از جمع‏آوری وسایلمان ساعت 5.40 تمام کارهایمان را انجام داده و کیسه بار خود را تحویل باربرها دادیم زیرا هر شب کیسه بار خود را تحویل می‏گیریم و صبح فردای آن تحویل باربرها باید بدهیم. ساعت 6.20 در محل صبحگاه همگی آماده ورزش صبحگاهی شدیم. هوا آفتابی و خوب است. روزهای به یاد ماندنی خواهیم داشت. راستی دیشب بچه‏ها دور هم جمع شده و شروع به تعریف خاطرات کردیم در ضمن اینجا در لژها پنیر سرو نمی‏کنند. تا ساعت 6.50 ورزش کردیم و ساعت 7.08 جهت صرف صبحانه به رستوران محل لژ آمدیم.

ساعت 7:38 بعد از صرف صبحانه حرکت خود را از مانجو به سمت نامچه بازار آغاز کردیم. مجددا ساعت 8.21 در محلی به نام ARMY CHCK POST  مجددا توقف کردیم برای چک کردن مجوزها توسط پلیس محلی و 8.25 ادامه مسیر دادیم. از میان درختان کاج سوزنی برای اولین بار از روزنه‏ای قله اورست را دیدیم همزمان کوه‏نوردان ایرانی از قله پوماری که 7162 متر ارتفاع دارد بر می‏گشتند. آقای آقابالائی و کفاش همراه گروه بودند. همزمان نوه‏ی آقای تنسینگ ( اولین شرپایی که با آقای هیلاری اورست رافتح کردسال 1953) را می‏بینیم. ساعت یازده به نامچه بازار رسیدیم و در لژ تامسرکو مستقر شدیم. بعدازظهر برای دیدن موزه هیلاری که در قسمت بالای روستا قرار داشت رفتیم و از تجهیزات و وسایل قدیمی شرپاها و منطقه دیدن کردیم و به لژ برگشتیم. شب هم سردار سُنام را ملاقات کردیم. ایشان سرپرست کل شرپاهایی بود که کلیه تیم‏های فدراسیون کوه‏نوردی ایران را حمایت می‏کرد.

نپال - سر ادموند هیلاری

پنجشنبه 90.7.21

پس از صرف صبحانه ساعت 7.30 به سمت تم بوجه (TEM BOGHE) حرکت کرده که روبروی ما قله آمادابلام  (AMADA BALAM) و در سمت چپ چولاتسه (CHOOLATSE) خودنمایی می‏کرد. شب را در "تنگ بوچه" که معبد بزرگی در آن قرار دارد سپری می‏کنیم.

جمعه 90.7.22

ساعت 8.15 به سمت روستای پریچه (PHERICHE) حرکت کردیم و در مسیر به چند بز کوهی که در اطراف دره بودند برخورد کردیم و از روی پلی که روی رودخانه اُودسو بنا شده بود عبور کردیم.

آقای "تاشی" شرپای همراه ما می باشد او هفت بار اورست را صعود کرده و برادرش میگما هم 14 قله بالای هشت هزاری را صعود کرده است.

ساعت 12.30 به روستای پریچه رسیدیم. ارتفاع این روستا 4270 متر می‏باشد. پس از صرف نهار برای هم هوایی و دیدن قله ی ماکالو به بالای روستا رفتیم که متاسفانه به دلیل بدی هوا و مه شدید قادر به دیدن قله نشدیم.

شنبه 90.7.23

پس از بیدار شدن ساعت 8.50 به سمت لبوچه حرکت کردیم و در مسیر راه دریاچه گوکلو وجود دارد که تعداد زیادی برای قایقرانی در آن تا اینجا بالا می‏آیند. ساعت 11 به لبوچه می‏رسیم. ارتفاع این روستا 4920 متر است. پس از صرف شام تصمیم بر این شد که به دو گروه تقسیم شویم گروه اول جهت عکاسی ساعت یک بامداد و گروه دوم ساعت 4 صبح به سمت قله کالاپاتار حرکت کنیم.

یکشنبه 90.7.24

ساعت 3.30 بیدار می شویم و نیم ساعت بعد حرکت خود را به سمت قله آغاز می‏کنیم. ساعت 6.30 به "گراک شاپ" می‏رسیم. اینجا آخرین آبادی است که چند مهمان پذیر کوچک در آن وجود دارد. گراک شاپ بر سر دوراهی قرار دارد که سمت راست به بیس‏کمپ اورست و سمت چپ به قله کالاپاتار ختم می‏شود.

آقای خلج را در این روستا می‏بینیم که منتظر بازگشت سایر اعضای گروه اول از قله بود. کمی بالاتر آقای بایرامی و شعاعی را می‏بینیم که در حال بازگشت بودند. ساعت 8 صبح همگی دست در دست هم به قله 5545 متر کالاپاتار رسیدیم به یاد همه‏ی دوستان و شکر از خدای متعال که توانستیم به اینجا برسیم.

علی فرضی - قله کالاپاتار - ۵۵۴۵ متر

با وجود هوای سرد برای عکاسی و استراحت یک ساعت و نیم بر فراز قله بودیم. مسیر بازگشت را در پیش می‏گیریم و در نهایت ساعت 12.30 به اقامتگاه دیشب رسیدیم.

دوشنبه 90.7.25

ساعت 5 صبح بیدار شده و پس تحویل وسایلمان به باربرها ساعت 7 به سمت دنگ بوچه حرکت کردیم. ساعت 10 صبح به بالای پریچه که دو شب پیش در آن شب‏مانی کرده بودیم، رسیدیم و از آنجا به روستای "دنگ بوچه" رسیدیم و پس از صرف چای مسیر خود را ادامه داده تا به روستای "فروچه" می‏رسیم. شب را در لژ "تامسرکو" سپری می‏کنیم.

سه شنبه 90.7.26

پس از صرف صبحانه در میان جنگل‏های انبوه درختان سوزنی از کنار چندین روستا به سمت پایین حرکت می‏کنیم. ساعت 11 به "کُن جونگ" که منزل آقای سنام بود، رسیدیم. البته ایشان به اتفاق جمعی از کوه‏نوردان آلمانی راهی قله آمادابلام شده بود. پس از صرف ناهار برگزاری مراسم توسط مراسم توسط همسر آقای سنام و دادن شال به همه‏ی اعضای گروه راهی نامچه بازار شدیم. در ادامه وارد پارک ساگراما شده و از دیدن محیط زیبای آن و گونه های گیاهی و جانوری لذت بردیم. ساعت 15.30 به نامچه بازار رسیدیم.

چهارشنبه 90.7.27

پس از صرف صبحانه ساعت 8.30 به سمت "پاکتین" حرکت کردیم. ساعت 14 به پاکتین رسیدیم.

پنجشنبه 90.7.28

ساعت 8 به سمت لوکلا حرکت کرده و حوالی ظهر به آنجا رسیدیم.

جمعه 90.7.29

به علت خرابی هوا امکان پرواز به سمت کاتماندو میسر نشد و این روز را هم در لوکلا سپری کردیم.

شنبه 90.7.30

ساعت 7 صبح به سمت کاتماندو پرواز کردیم.

یکشنبه 90.8.1

ساعت 8 برای دیدن معبد به محله قدیمی بختاپور که حالت شهرکی داشت رفتیم. معابد زیادی که دارای قدمت چند صد ساله است و از چوب، عاج فیل و سنگ ساخته شده بود. ساعت 6 عصر همه‏ی اعضا در هتل جمع شدیم و طی مراسمی مسئولین شرکت به اعضای گروه گواهی صعود قله و شال دعا اهدا کردند. ساعت 8.30 شب سوار هواپیما شده و بالاخر ساعت 4 بامداد روز دوشنبه وارد فرودگاه امام شدیم.

نپال

اعضای گروه:

آقایان: محمود شعاعی (سرپرست) - حسن صالحی مقدم – عزیز خلج – علی محمد ساریخانی – دکتر عبداله ثانی سعیدی – دکتر علی احمدیان – دکتر سعید فقیهی – حیدر طاهروردی – عبداله حکمت – اروجعلی اصغری – علی ارزانی – مهرداد بایرامی – داود بایرامی – علی اشرفی – رضا حکیمی – مهدی سهیل فرید – علی فرضی و خانم محبوبه خاری