بدون شرح                                                          به قلم: شهرام عباس نژاد

آخه میدونی من روحم همیشه جایی بین سیاه کمان - شانه کوه - علم کوه عزیز و تخت سلیمان آواره هستش . شبها تو رویاهام تو پناهگاه خرابه نشستم و صعود تماشا میکنم یا خودم دارم صعود میکنم و در حین صعودم راز ونیاز میکنم .
من عاشق اون منطقه هستم و روحشو لمس میکنم .