سفر به استان چهار محال و بختیاری(صعود به زرد کوه)               تهیه و تنظیم: حسین ربیعی پور

مختصری در مورد استان:

استان چهار محال و بختیاری تا قبل از سال 1332 در قالب شهرستان شهر کرد و بختیاری از شهرستان های استان اصفهان محسوب می شدو پس از سال 1332 این شهرستان از استان اصفهان جدا و بعنوان فرمانداری مستقل در تقسیمات سیا سی کشور قرار گرفت(سایت استانداری) 

هفت شهرستان استان عبارتند از: اردل-بروجن-شهر کرد-فارسان-کوهرنگ- کیارولردگان.

از دیگر شهرهای استان می توان به آلونی-با با حیدر-بلداجی-چلگرد و گندمان اشاره کرد.  این استان سرزمینی مرتفع به مرکزیت شهر کرد در فلات مرکزی ایران است و بیست و دومین استان کشور از نظر مساحت است.  

نقاط دید نی این استان آبشار کوهرنگ-امامزاده شهسوار-آبشار آتشگاه-پیست اسکی بابا حیدر و.... می باشد. این استان از شمال و مشرق به اصفهان –از مغرب به خوزستان-از جنوب به کهگیلویه و بویر احمد و از سمت شما ل غرب به لرستان محدود میشود. استان دارای 16 قله مرتفع با ارتفاع بیش از 3500 متر و قله 4548 متری زرد کوه است. کوه های بلند زاگرس بصورت نواری در تمام استان از شمال غرب تا جنوب شرق امتداد دارند بطوریکه 76 درصد مساحت استان ها را کوه ها و تپه ها تشکیل می دهند.معروف ترین ارتفاعات استان. زرد کوه و معروف ترین قله آن کلونچی نام دارد. ارتفاعات زرد کوه به دلیل یخچال ها و شکل خاص مورد توجه کوهنوردان کشور است که در فصول مختلف سال به قلل آن صعود می کنند.در مسیر صعود به ارتفاعات هفت تنان و شاه شهیدان سه جانپناه برای کوهنوردان احداث گردیده است. از قله های استان میتوان به زرد کوه4548متر-شاه شهیدان 4100 متر-هفت تنان 4000 متر-گره 3975 متر-فردان 3973 متر-میلی 3903 متر کلار 3820 متر-ونک 3803 متر-ریگ 3650 متر – سالدران 3621 متر چرو 3595 متر و سبز کوه 3548 متر اشاره کرد.

گزارش صعود:  

ساعت 4 صبح روز پنج شنبه 22/5/88 حرکت خود را از کلاردشت (رودبارک) به مقصد استان چهار محال و بختیاری آغاز کردیم.وسیله نقلیه ای که در اختیار داشتیم یک دستگاه مینی بوس بود بنا بر این با حرکتی نسبتا آرام تر در ساعت 19:10 به اصفهان رسیدیم(با احتساب زمان استراحت و صرف ناهار و ...).  

همچنان به مسیر خود به سمت استان چهار محال و بختیاری ادامه دادیم تا در ساعت 20:25 به شهر کرد رسیدیم.شهر کرد را هم پشت سر گذاشتیم و بعد از عبور از بابا حیدر به پایان مسیر یعنی شهرستان کوهرنگ رسیدیم. ساعت 23:45 بود که به اداره تربیت بدنی کوهرنگ رسیدیم.رئیس اداره تربیت بدنی شهرستان کوهرنگ آقای فرامرزی بعد از دریافت نامه از سرپرست گروه ما را در همان مکان اسکان دادند.  

روز جمعه 23/5/88 ساعت 15:10 حرکت خود را از تربیت بدنی کوهرنگ به سمت سد کوهرنگ بامینی بوس شروع کردیم.بعد از حدود 30 دقیقه به سد  رسیدیم. پیاده روی گروه از سد کوهرنگ به مقصد جانپناه چا ل میشان از همین مکان شروع شد.گروهی که از قله بر می گشت خبر نبود آب در طول مسیر البته بعد چشمه که از سد حدود بیست دقیقه فاصله داشت را به ما داد.در طول مسیر به چادرهای عشایر منطقه که به گفته خودشان از استان خوزستان به آنجا می آمدند بر خوردیم. انسانهایی زحمتکش و بی آزار در عین حال محروم از بسیاری از ساده ترین امکانات برای یک زندگی معمولی. ساعت 20:40 به جانپناه چال میشان رسیدیم.به محض رسیدن به جان پناه راهنمای گروه که بومی منطقه بود(آقای غیبی)تصمیم گرفت برای شام آب تهیه کند.برای این منظور مسافتی بیش از یک ساعت  (رفت و برگشت)را باید به سمت دره پشت جان پناه طی میکرد.به هر حا ل بعد از صرف شام اعضاء گروه در فکر صعود فردا در همان جان پناه خوابید ند.طبق برنامه ای که از شب قبل چیده شده بود ساعت 3:45 صبح شنبه 26/5/88 حرکت گروه به سمت قله آغاز شد.ساعت 7 صبح به دشت چال میشان رسیدیم از آنجا مسیر را به سمت چپ ادامه دادیم و بعد از عبور از یک سراشیبی در ساعت 7:45 به قله شاه شهیدان رسیدیم.

در ادامه راه در ساعت 9:10 به یخچال رسیدیم و بعد از صرف چای و کمی استراحت مجددا حرکت ادامه پیدا کرد.در ساعت 12:08 قله کلونچی را از سمت راست قله صعود کردیم.ساعت 13 قله را ترک کردیم و مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم.ساعت 16:50 به جان پناه چال میشان و ساعت 19:10 به سد کوهرنگ رسیدیم.مسیر سی دقیقه ای سد تا تربیت بدنی را مانند مسیر رفت با مینی بوس طی کردیم و حدود ساعت 19:40 به تربیت بدنی رسیدیم. 

                                                                                                                                       اعضاءگروه:

خانم ها:گلچهره همتی-رفعت فرضی-خاور زندی(سرپرست)-میهن شیرازی-ناهید فرضی

آقایان:فرج اله دارابی-علی غفاری-صدراله اصفهانی-حسین ربیعی پور